Όπου ανισότητα των φύλων, εκεί πολεμικές συγκρούσεις. Τυχαίο;

Το 2016 μάς αφήνει με μια μικρή μεν αλλά ανησυχητική έκπτωση στα θέματα της κοινωνικής και εθνικής ασφάλειας σε σύγκριση με το 2015. Μόνο δέκα χώρες στον κόσμο σήμερα μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι πλήρως απαλλαγμένες από συγκρούσεις.

Ο πόλεμος και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή εντάθηκαν το 2016. Το ίδιο συνέβη και με το μεταναστευτικό πρόβλημα που κι αυτό εντάθηκε επικίνδυνα τη χρονιά αυτή. Τέλος οι θάνατοι από τα τρομοκρατικά χτυπήματα αυξήθηκαν σε σχέση με πέρυσι κατά 80%.

Β' Βία και εγκληματικότητα σε περίοδο ειρήνης

Η πρωτόγονη  βία που μέσα στο φυσικό πλαίσιο θεωρείται αυτονόητη και η απουσία της θα ήταν σοβαρό μειονέκτημα για το ζωικό πρόγονό μας, διακλαδίστηκε στις μετέπειτα οργανωμένες κοινωνίες  προς δύο κατευθύνσεις. Στη μία κατεύθυνση πήρε τη μορφή του πολέμου, ο οποίος γίνεται με την ευλογία των επίσημων αρχών  και στην άλλη κατεύθυνση  πήρε τη μορφή της κοινωνικής  βίας και εγκληματικότητας που θεωρείται καταδικαστέα από κάθε εχέφρονα πολίτη.

Για την ειρήνη

«Θα προστατέψουμε την ειρήνη με τα όπλα».
Το είπαμε κι αυτό.
Έτσι μετά την ωραία Ελένη, μετά τις εστίες, τις σταυροφορίες , τον εκπολιτισμό των αγρίων και τα δικαιώματα των αρίων έχουμε τώρα και την ειρήνη.
Όταν θα μας χώνουν λοιπόν το μαχαίρι στο λαιμό και θα μας σφάζουν, «για την ειρήνη», θα λένε, «το κάνουμε».
Κι εμείς με τους αφρούς και τα αίματα στο στόμα θα απαντάμε:
«Αφού είναι για την ειρήνη, εν τάξει. Εμείς τον πόλεμο δεν θέλουμε».