Οι άθεοι και οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους

Το να προσβάλει κάποιος τη θρησκευτική πίστη ενός άλλου με οποιονδήποτε τρόπο είναι κατά τη γνώμη μου λάθος, επειδή το θρησκευτικό συναίσθημα έχει για τον πιστό μια ιδιαίτερη ιερότητα.  Την ίδια ιερότητα έχει για τους περισσότερους από μας η οικογένεια και η πατρίδα και, αν κάποιος τα προσβάλει, νιώθουμε πολλές φορές ανεξέλεγκτη οργή και αγανάκτηση.

Το τρίπτυχο «πατρίς- θρησκεία - οικογένεια» που έχει ταυτιστεί με τις συντηρητικότερες θέσεις της κοινωνίας δεν παύει να είναι πολύ ισχυρό στη συνείδησή μας. Και οι τρεις αυτοί θεσμοί εξακολουθούν να θεωρούνται ιεροί από την πλειονότητα των συμπολιτών μας, επομένως κάθε απόπειρα γελοιοποίησης ή εξευτελισμού τους μπορεί να ερεθίσει την κοινή γνώμη και να προκαλέσει ανεπιθύμητες καταστάσεις.

Γνώση Θεού, εμπειρία Ανθρώπου

Μοιάζουμε άραγε με το Θεό; Ή, για να το πω κι αλλιώς, μοιάζει ο Θεός με μας;

Η απάντηση για ένα χριστιανό είναι αυτονόητη: ναι, μοιάζουμε, γιατί μας έφτιαξε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Φαντάζομαι ότι και στις άλλες θρησκείες κάτι παρόμοιο θα ισχύει.

Μπορεί να μοιάζουμε, αλλά δεν είμαστε και ολόιδιοι βέβαια. Επειδή εμείς συμβαίνει να έχουμε και πολλές άλλες ιδιότητες που δεν έχει ο Θεός – κατά τους πιστούς πάντα. Μας αρέσει παραδείγματος χάριν η καλοπέραση, εκτιμούμε πολύ το χιούμορ και τρελαινόμαστε να ακούμε ιστορίες. Σκαρώνουμε τραγουδάκια, στιχάκια, χορεύουμε, ερωτευόμαστε και παίζουμε διάφορα παιχνίδια. Ο πιστός είναι αδύνατον να φανταστεί το Θεό να χορεύει ή να σκαρώνει στιχάκια. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να τον φανταστεί να σκάει στα γέλια με ένα καλό ανέκδοτο.

Φτώχεια, θρησκευτικός φανατισμός και απαγόρευση των αμβλώσεων πάνε μαζί

Οργή και θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει στην Ιρλανδία ο θάνατος μιας γυναίκας 30 ετών από σηψαιμία, επειδή οι γιατροί αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε άμβλωση, αν και είχαν διαπιστώσει επιπλοκές στην εγκυμοσύνη. «Εδώ είναι χώρα Καθολικών», της είπαν, ενώ εκείνη τους ζητούσε να τερματίσουν την κύηση.

Κοινή προσευχή

Δεν είμαι θρησκευόμενη, όμως επειδή κάποτε υπήρξα, καταλαβαίνω πολύ καλά πώς αισθάνεται ο πιστός που βλέπει να λοιδορείται ή να υβρίζεται ο Θεός του.

Η πίστη δεν είναι πάντα μια μηχανική υποταγή στα παραδεδομένα από τους παλαιότερους, συμβαίνει αρκετές φορές να είναι γνήσια και ειλικρινής. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις, είτε ως στοιχείο της  παράδοσης είτε ως αυθεντική πίστη σε μια Ανώτερη Δύναμη, βρίσκεται πάντα στη σφαίρα των οσίων και των ιερών, των «ου παικτών». Εξαιρούνται οι περιπτώσεις που η πίστη προβάλλεται για επικοινωνιακούς λόγους ή προς ίδιον όφελος.

Η σκοτεινή θεότητα Φύση

Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του Τάκη Αθανασόπουλου στους enet Διαλόγους, επανέρχομαι σε ένα θέμα που με είχε απασχολήσει και προ καιρού (πολιτισμός ή φύση;) παρατηρώντας το τώρα από μια νέα οπτική γωνία.