Τα πικρά γεράματα των ωραίων και διάσημων

Πώς να αισθάνονται άραγε οι ωραίοι και διάσημοι, όταν ο χρόνος αρχίζει να τους αγγίζει, διακριτικά στην αρχή, μετά με όλο και μεγαλύτερο θράσος και στο τέλος με βαναυσότητα;

Αν εμείς που είμαστε άνθρωποι καθημερινοί ενοχλούμαστε από το άγγιγμα του χρόνου και κοιτάζουμε το είδωλό μας στον καθρέφτη με μελαγχολικές σκέψεις, τότε εκείνοι οι ωραίοι που εκατομμύρια κόσμος σε όλο τον πλανήτη τούς θαύμασε, τους λάτρεψε, τους ερωτεύτηκε, πώς πρέπει να νιώθουν;

Πολλοί από αυτούς αποσύρθηκαν από τη δημοσιότητα και κρύφτηκαν, όταν η λαμπερή τους ομορφιά μαράθηκε. Άλλοι κατέφυγαν στις γνωστές μεθόδους εξαπάτησης με λίφτινγκ και άλλα τεχνάσματα που όμως δεν μπορούν να κρατήσουν για πάντα. Κάποιοι, πιο φυσιολογικοί αυτοί κατά τη γνώμη μου, δέχτηκαν τη φθορά του χρόνου με ψυχραιμία και συνέχισαν να κάνουν δημόσιες εμφανίσεις και να γυρίζουν μάλιστα και ταινίες.

Η αλήθεια είναι ότι αν τα γεράματα είναι πικρό ποτήρι για όλους μας, για τους ωραίους και διάσημους είναι φαρμάκι. Τους ζηλεύουμε για την εύνοια της τύχης που τους ανέβασε στην κορυφή, αλλά δεν θα θέλαμε να είμαστε στη θέση τους, όταν χάνουν τη νιότη τους. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους τα γεράματα πρέπει να είναι μια πολύ σκληρή δοκιμασία.

Σήμερα θα μιλήσουν οι φωτογραφίες.

(Το άρθρο γράφτηκε το 2012. Σήμερα, 2020, έχουν φύγει από τη ζωή τέσσερις από όσους αναφέρω εδώ)