Δεν σας μισούμε, σας περιφρονούμε

Μετά το πολλαπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, οι Γάλλοι αλλά και οι άλλοι πολίτες του δυτικού κόσμου αντέδρασαν με τον αναμενόμενο τρόπο, αυτόν που ταιριάζει σε πολιτισμένους ανθρώπους.

Δεν αντέταξαν το μίσος ενάντια στο μίσος των ισλαμιστών τρομοκρατών, μίλησαν για αγάπη, πρόβαλαν ως πρότυπο την αδελφοσύνη και τόνισαν ότι αρνούνται να υποκύψουν στον φόβο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας.

Η Ρωσία ανήκει στη Δύση και είναι σύμμαχος στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας

Τη Ρωσία εμείς οι Έλληνες δεν τη βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο που τη βλέπουν οι άλλοι λαοί της Δύσης.

Για τους Ρώσους τρέφουμε μια ιδιαίτερη συμπάθεια και οι καλές μας σχέσεις μαζί τους ξεκινούν από τη μακρινή εποχή του 10^ου αιώνα, όταν ο ηγεμόνας του Κιέβου Βλαδίμηρος ασπάζεται την ορθόδοξη χριστιανική λατρεία, βαφτίζεται χριστιανός στη Χερσώνα της Κριμαίας (το 988)  και παίρνει για γυναίκα του την πορφυρογέννητη Άννα, αδελφή του Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου. Στη συνέχεια ο Βλαδίμηρος υποχρεώνει τον λαό του να ασπασθεί τη νέα θρησκεία.

Είστε φιλοδυτικός ή αντιδυτικός;

Την απάντηση βεβαίως την ξέρετε εσείς καλύτερα από κάθε άλλον. Ή μήπως όχι; Έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο να είστε ένας κρυπτοφιλοδυτικός;  Να διαλαλείτε δηλαδή την αντιπάθειά σας για καθετί δυτικό και κατά βάθος να αγαπάτε τον δυτικό πολιτισμό; Ή και αντιθέτως, μήπως είστε κρυπτοαντιδυτικός;  Μήπως δηλαδή υπερασπίζεστε παν το προερχόμενον εκ της Δύσεως, αλλά η νοοτροπία σας, ο ψυχισμός σας, η προσωπικότητά σας εν γένει στρέφονται με βαθιά  συμπάθεια προς την τριτοκοσμική κουλτούρα;

Θα το διαπιστώσετε με το παρακάτω απλό τεστάκι.

"Όταν η Ελλάδα κλαίει, η Σικελία δακρύζει"

Κάποτε ακούστηκε από επίσημα χείλη ότι οι Έλληνες είμαστε έθνος ανάδελφον και όλη η Ελλάδα κάγχασε, έγιναν σχόλια ειρωνικά και σαρκαστικά και γελάσαμε όλοι πολύ.

Δεν ξέρω γιατί βρήκαμε αυτή τη φράση τόσο αστεία, υποπτεύομαι όμως ότι αυτό συνέβη, επειδή την είπε κάποιος, του οποίου το κύρος αμφισβητούσαμε, άσχετα ότι αυτός ο άνθρωπος πέρασε στην Ιστορία στέλνοντας στο δικαστήριο όσους έκρινε υπεύθυνους για μια πολιτική δολοφονία.

Αλλά η πικρή αλήθεια είναι αυτή: είμαστε πράγματι έθνος ανάδελφον, ένα έθνος που δεν έχει συγγενείς στον παγκόσμιο φυλετικό χάρτη. Ίσως γι αυτό νιώθουμε κάθε φορά ευγνωμοσύνη, αν κάποιος ξένος δείξει τη συμπάθειά του σε μας και τον χαρακτηρίζουμε αμέσως φιλέλληνα. Ίσως επίσης γι αυτό νιώθουμε να απειλούμαστε από όλες τις μεριές και πλέκουμε σενάρια παγκόσμιας συνωμοσίας εις βάρος μας. Ένα έθνος ανάδελφο δεν έχει να περιμένει από πουθενά υποστήριξη. Είναι ένα έθνος μόνο.