Όνειρο μέσα σε όνειρο

 

 

Κοιμάσαι τώρα

κι εγώ μπαίνω στο όνειρό σου,

διευθετώ τα πράγματα

κατά πώς πρέπει

και δες τι περιβάλλον σού ετοίμασα:

Ένα δέντρο χαμηλό,

όλο κλαδιά και φύλλα,

σε χώμα ριζωμένο μαλακό

για να ξαπλώσουμε,

όταν θα έχουμε μεθύσει.

Μια φύση απέραντη και σιωπηλή,

ένα τραπέζι, δυο καρέκλες.

Καθόμαστε αντικρυστά,

μιλάμε αργά

και κοιταζόμαστε στα μάτια.

Γεμίζεις τα ποτήρια,

πίνουμε,

ξαπλώνουμε ύστερα κάτω απ’ το δέντρο

ζαλισμένοι.

 

Ξέρω πως είναι όνειρο,

μου λες μες στο όνειρό σου.

Ναι, όνειρο είναι,

σου απαντώ,

κι όταν ξυπνήσεις,

θα είμαι χαραγμένη στο μυαλό σου.

Οι νύχτες σου είναι δικές μου.

Τις μέρες σου

σου τις χαρίζω.

 

Κατάθλιψη Α

 

Η κατάθλιψη μπορεί να οφείλεται σε χίλιους δυο άλλους λόγους, αλλά μπορεί να οφείλεται και στην υψηλή ευφυΐα.

Διότι ευρισκόμενος κανείς σε τέτοια ύψη είναι πιθανό να αντιληφθεί – πιθανό, όχι βέβαιο – ότι όλη αυτή η φασαρία επί Γης δεν έχει κανένα σκοπό και κανένα νόημα.

 

Το ίδιο παθαίνουν και πολλοί ηλικιωμένοι ασχέτως ευφυΐας, όταν καταλάβουν πως ό,τι έκαναν στη ζωή τους το έκαναν κάπως αυτόματα και μηχανικά, επειδή το έκαναν και οι άλλοι ή επειδή η ορμή της ζωής τούς είχε ζέψει στο άρμα της και δεν μπορούσαν κάνουν αλλιώς.

 

Τώρα που η ζωή άλλαξε τα άλογα στο άρμα της κι αυτοί  κάθονται άπρακτοι και ανήμποροι στις καρέκλες τους, αναρωτιούνται γιατί έκαναν όσα έκαναν και ποιος ήταν ο λόγος.

 

Η φιλοσοφία και η θρησκεία έχουν κάποιες απαντήσεις που ικανοποιούν τους περισσότερους.

 

Οι υπόλοιποι εξακολουθούν να αναρωτιούνται:

 

Για ποιο λόγο;

Είναι πάντα εδώ

Ωραία,

γύρω μου άνθρωποι.

γύρω μου η πόλη,

κρατώ μακριά

εκείνον που ονόμασα εχθρό.

Όμως εκείνος εισχωρεί

μέσα από σήραγγες αόρατες εντός μου.

Είμαι πάντα εδώ, μου λέει,

μικρό ατίθασο ζωάκι,

όταν θα έρθει η ώρα,

θα σε κάνω σκόνη.

Και τώρα τι;

 

Και τώρα τι;

Χωρίς οράματα

μπορώ να ζήσω;

Χωρίς ωραίες

φλεγόμενες εικόνες;

Πάλι σε τοπία παγωμένα

θα περιπλανηθώ;

Χρειάζομαι οπωσδήποτε

την ηρωίνη μου,

εσένα ή κάποιον άλλον

να σου μοιάζει.