Με
πιέζει ο Τίτος να γίνω δικηγόρος
και
μου λέει συχνά «Είναι σπουδαίο πράγμα!»
Σπουδαίο πράγμα είναι, Τίτο,
αυτό που κάνει ο γεωργός.
Cogit me Titus actitare causas
Et dicit mihi saepe “Magna res est”.
Res magna est, Tite, quam facit colonus.
Μετάφραση στα ελληνικά: Καίτη Βασιλάκου.
Φίλους δεν είχε. Πώς έγινε και τους
έχασε όλους, δεν μπορούσε να το καταλάβει. Ένας τού είχε μείνει, συμμαθητής από
το Λύκειο, φοιτητής τώρα.
Βγαίνανε καμιά φορά, πήγαιναν για
καφέ, ο φίλος του είχε μπόλικο χαρτζιλίκι, ο ίδιος δεν είχε παρά κάτι λίγα
ευρώ. Κερνούσε τον καφέ ο φίλος και μιλούσε αδιάκοπα, το είχε αυτό το ελάττωμα.
Αυτός τον άκουγε υπομονετικά.
"Δεν είμαι φίλος του", σκέφτηκε μια
μέρα, όταν βγαίνοντας από το καφέ, πήρε ο καθένας τον δρόμο του. "Είμαι ακροατής
του".
Στο σπίτι η γνωστή παγωμάρα, κανείς
δεν του έδωσε σημασία.
"Έστω και ακροατής. Είναι καλύτερα από
το τίποτα", σκέφτηκε και κλείστηκε στο δωμάτιό του.
(Μικρές ιστορίες).
Τις νύχτες δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Τον έπαιρνε τελικά ο ύπνος τα ξημερώματα. Ξυπνούσε το μεσημέρι. Η μάνα του τον κοίταζε μοχθηρά. Ο πατέρας του αδιάφορος.
«Θα
βγω μια βόλτα», έλεγε. Αυτοί ούτε που γύριζαν να τον κοιτάξουν.
Έβγαινε
στους δρόμους, περπατούσε, καθόταν στα παγκάκια κι έβλεπε τον κόσμο που
πηγαινοερχόταν. Γύριζε ύστερα στο σπίτι και κλεινόταν στο δωμάτιό του.
Ξάπλωνε,
έκλεινε τα μάτια του.
«Ωραίες
γυναίκες», σκεφτόταν, «ωραίες γυναίκες…»
Χανόταν
μέσα στις εικόνες τους.
(Μικρές ιστορίες.)
Τον
πεθαμένο,
αν
είχαμε μυαλό,
δεν
θα τον θυμόμασταν
πάνω
από μια μέρα.
τοῦ μὲν θανόντος οὐκ ἂν ἐνθυμοίμεθα,
εἴ τι φρονοῖμεν, πλεῖον ἡμέρης μιῆς.
Μεταφορά στα νέα ελληνικά: Καίτη Βασιλάκου.
