Ο θάνατος του Σαρπηδόνα

 

Ο Σαρπηδών, γιος του Δία, έχει πέσει νεκρός από το χέρι του Πατρόκλου έξω από τα τείχη της Τροίας.

Τα αδέλφια, Ύπνος και Θάνατος, σηκώνουν το νεκρό κορμί, ενώ το τελετουργικό επιβλέπει ο ψυχοπομπός Ερμής.

Θαυμάστε τον όμορφο Σαρπηδόνα με το μεγάλο, τέλειο κορμί του να γέρνει άψυχο στο χώμα, την πλούσια χαίτη του, τα κλειστά του μάτια, τη χαμένη νιότη του. Η θλίψη για το τέλος ενός τόσο λαμπερού ήρωα είναι διάχυτη στην εικόνα.

Η αγγειογραφία ανήκει στον διάσημο αγγειογράφο Ευφρόνιο που αναπαριστάνει εδώ μια σκηνή από το Π της Ιλιάδας.

Τελευταίο τέταρτο του 6^ου αιώνα πΧ.

Αυτό

 

Ωραία,

γύρω μου άνθρωποι,

γύρω μου η πόλη,

κρατώ μακριά

αυτό που ονόμασα εχθρό

και νιώθω ασφαλής.

Όμως αυτό εισχωρεί

μέσα από σήραγγες αόρατες εντός μου,

"είμαι πάντα εδώ",  μου λέει,

"μικρό ατίθασο ζωάκι.

Όταν θα έρθει η ώρα,

θα σε κάνω σκόνη".

Πόσες πιθανότητες από το σπίτι ως το γραφείο...

 

 

Αν νομίζετε ότι ο κόσμος που ζούμε είναι σε γενικές τουλάχιστον γραμμές ένας κόσμος ευχάριστος και ασφαλής, σας προκαλώ να σκεφτείτε πόσα ευχάριστα πράγματα είναι πιθανό να σας συμβούν στην πρωινή διαδρομή από το σπίτι σας ως τη δουλειά σας.

Πόσα;

Πόσες είναι οι πιθανότητες;

Σχεδόν μηδενικές.

Άντε να συναντήσετε τυχαία κάποιον παλιό σας φίλο και να χαρείτε. Άλλο τίποτα δεν βλέπω.

 

Αντίθετα, σκεφτείτε πόσα δυσάρεστα πράγματα είναι πιθανό να σας συμβούν. Μετράω:

Ο θάνατος της Ισιδώρας

 

 

 

Η Ισιδώρα πέθαινε.

Λίγες ώρες ακόμα απέμεναν μέχρι το οριστικό της τέλος.

 

Πέθαινε όμως όμορφα, περιστοιχισμένη από τα εφτά παιδιά της, τέσσερα κορίτσια και τρία αγόρια, από τα δέκα τέσσερα εγγόνια της και τα οχτώ δισέγγονά της που είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το κρεβάτι της και την κοίταζαν σιωπηλοί και με βαρύ βλέμμα. Μόνο τα δισέγγονα έδειχναν αμήχανα και δυο από αυτά, πολύ μωρά, δεν καταλάβαιναν τίποτα.