Martialis, VII. 30 "Στους Πάρθους το δίνεις..."

 

 

 

Στους Πάρθους το δίνεις, στους Γερμανούς, Καίλια, το δίνεις,

το δίνεις και στους Δάκες,

ούτε και τα κρεβάτια των Κιλίκων και των Καππαδοκών περιφρονείς,

από της Μέμφιδας το Φάρο μπαίνει στο πλοίο κι έρχεται να σε πηδήξει ο άλλος

κι από τα κόκκινα νερά έρχεται ο μαυριδερός Ινδός,

το υπογάστριο των περιτμημένων Ιουδαίων  δεν το αποφεύγεις

 και δεν σε προσπερνά αδιάφορος ο Αλανός με το σαρματικό του άλογο.

Για ποιο λόγο το κάνεις: Εσύ, κορίτσι από τη Ρώμη,

και να μη σ’ αρέσει κανένα ρωμαϊκό καυλί;

 

 

Das Parthis, das Germanis, das, Caelia, Dacis,

nec Cilicum spernis Cappadocumque toros;

et tibi de Pharia Memphiticus urbe fututor

navigat, a rubris et niger Indus aquis;

nec recutitorum fugis inguina Iudaeorum, 

nec te Sarmatico transit Alanus equo.

Qua ratione facis, cum sis Romana puella,

quod Romana tibi mentula nulla placet?

 

Martialis, VII.30

Η μετάφραση είναι δική μου.

"Θα σμίξουμε σε μια άλλη γη"

 

 

Θα σμίξουμε σε μια άλλη γη,

σ’ ένα νησί ερημικό

και γύρω η θάλασσα

θα’ ναι φουρτουνιασμένη

και θα μας παίρνει ο αέρας τα μαλλιά

και τη φωνή μας θα την παίρνει

και θα τη σκορπίζει,

«κρυώνεις;» θα μου πεις στο αφτί

και με τα χέρια σου θα με τυλίξεις,

«κρύωνα από πάντα» θα φωνάξω δυνατά

για να μ’ ακούσεις,

«όλα ήταν παγωμένα, άγγελε,

πριν σε γνωρίσω».

«Δεν είμαι άγγελος,

είμαι αυτό που βλέπεις,

η οπτασία που ονειρευόσουν»,

θα μου πεις στο αφτί.

«Και τώρα ονειρεύομαι, άγγελε.

Κανείς θεός δεν με λυπάται,

κανείς θεός δεν βλέπει

πόσο είμαι παγωμένη».

 

Κι εσύ σαν οπτασία

θα σβήσεις τότε, άγγελέ μου,

εκείνη την ίδια στιγμή

θα σε σκορπίσει ο δυνατός αέρας,

θα δω τα χρώματά σου

να διαλύονται στον ουρανό.

 

Δεκαετίες του '60 και '70: τα άταχτα κορίτσια

 

 

 

 

Οι γονείς αυστηροί, ιδίως με τις κόρες. Οι κόρες πάλι πέρα βρέχει, είχαν τον τρόπο τους να κάνουν τα δικά τους και να γυρίζουν έπειτα στο σπίτι με ύφος κανονικό, φυσιολογικό. «Πού ήσουν;» «στα αγγλικά», «και γιατί άργησες;», «καθυστέρησε το λεωφορείο». Καχύποπτα βλέμματα, απόδειξη καμία, ποια αγγλικά, με τον φιλαράκο της ήταν η κόρη και πέρασαν ωραία εκεί στην έρημη χειμωνιάτικη παραλία.

 

Martialis, VIII.69

 

Θαυμάζεις μόνο τους παλιούς, Βακέρρα, ποιητές,

δεν επαινείς κανέναν εκτός από τους πεθαμένους.

Συγγνώμη σου ζητώ, Βακέρρα: τον κόπο δεν αξίζει

να τα τινάξω για να σου αρέσω.

 

 

Miraris veteres, Vacerra, solos,

nec laudas nisi mortuos poetas.

ignoscas petimus, Vacerra: tanti

non est, ut placeam tibi, perire.

Μαρτιάλης,  VIII.69

Η μετάφραση στα ελληνικά είναι δική μου.