Οι Αποκλίνοντες

(Εισαγωγή στο μυθιστόρημα που ήρθε η σειρά του να εκδοθεί).

Με λένε Σωσίθεο.

 

Με ονόμασαν έτσι για γούρι, επειδή γεννήθηκα λίγες ώρες μετά το μεγάλο σεισμό που ισοπέδωσε την πόλη μου την Αντιόχεια, στα χρόνια του Αυγούστου Κωνστάντιου.

 

Για πολύ καιρό νόμιζα ότι το όνομά μου σήμαινε «αυτός που ο Θεός έσωσε» και μάλλον έτσι θα είχε σκεφτεί και ο πατέρας μου, επειδή μέχρι τότε η μάνα μου γεννούσε μόνο νεκρά παιδιά. Τώρα, πενήντα τέσσερα χρόνια μετά τη γέννησή μου, ξέρω πως το όνομά μου δεν σημαίνει αυτόν που  έσωσε ο Θεός.

 

Οι ποιητές είναι χλομοί

 

Κάστρικε,

μόλις το χρώμα του έχασε ο Οππιανός,

άρχισε να γράφει ποιήματα.

 

 

Esset, Castrice, cum mali coloris,

versus scribere coepit Oppianus.

 

Martialis, 7.4

( Η μετάφραση είναι δική μου).

 

Η νυχιά

Ναι, αυτό είναι:

στην ψυχή μου μια νυχιά,

ούτε αίμα ούτε πόνος,

μια ενοχλητική νυχιά

που πάει λίγο πιο μέσα

σε κάθε κίνησή μου.

Αν την αφήσω έτσι,

θα με κόψει στα δυο,

ανώδυνα και ύπουλα,

αναίμακτα

στα δυο θα με κόψει.

 

Με φθείρει,

με διαφθείρει,

με σκοτώνει μια νυχιά.

 Μέρες και νύχτες

Μέρες τεράστιες,

νύχτες βαθιές,

μπερδεύτηκε η ζωή,

δεν ξέρει

πού να ακουμπήσει,

πότε να πει

ευχαριστώ,

πότε να κλάψει.