30/7/20

Χρηστός και Ακίνδυνος






Ο Ακίνδυνος και ο Χρηστός, τα αδέλφια,
ελεεινά όμως παιδιά,
με τις κακές συνήθειές τους
λάθος τα έχουν τα ονόματα.
Ούτε χρηστός είναι ο ένας
ούτε ακίνδυνος ο άλλος.
Μπορεί ένα γράμμα όμως
να διορθώσει και τους δυο.
Αν έχει ο Χρηστός το άλφα
από τον αδελφό του τον Ακίνδυνο,
θα γίνει κίνδυνος αυτός
κι ο αδελφός του άχρηστος.


Χρηστός, Ακίνδυνος, αυτοαδέλφεοι, οικτρά δε τέκνα,
moribus ambo malis nomina falsa gerunt:
ούθ’ ούτος χρηστός, ούθ’ ούτος ακίνδυνός εστιν.
Una potest ambos littera corrigere.
Αι κεν Χρηστός έχη παρ’ αδελφόν Ακινδύνου άλφα,
κίνδυνος hic fiet, frater άχρηστος erit

Decimus Magnus Ausonius, 41


Η μετάφραση από τα (ελληνο)λατινικά είναι δική μου.


26/7/20

Ανταμοιβή





Απ’ τις απλές χαρές των άλλων δεν δοκίμασα καμιά.
Δεν έτρεξα χαρούμενη στις εξοχές,
δεν έπαιξα στη θάλασσα με τον αγαπημένο μου,
δεν ήπια,
δεν ξενύχτησα με την παλιοπαρέα
και με τους φίλους δεν τραγούδησα.

Στους δρόμους δεν περπάτησα ανέμελα,
σε συναυλίες δεν πήγα ούτε και σε διαδηλώσεις.
Απόψεις, διαφωνίες και επιχειρήματα
με τους συντρόφους δεν αντάλλαξα
ούτε αποστήθισα βιβλία του συρμού.

Ο κόσμος μου γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε μονάχος του
κι εγώ για χρόνια πήγαινα σκυφτή και τοίχο-τοίχο
κοιτάζοντας με ζήλια τα φωτεινά παράθυρα στις γειτονιές.

Τώρα που όλα αυτά  έχουν πια γίνει παρελθόν
και οι άλλοι  γέρασαν γεμάτοι αναμνήσεις
και γέρασα κι εγώ γεμάτη στέρηση,
ήρθε, νομίζω,  η ώρα της ανταμοιβής μου.

Τώρα  που οι άλλοι γέρνουν σαπισμένοι από τα χρόνια
και χώνονται σιγά-σιγά στη γη,
εγώ είμαι εδώ αλύγιστη να τους ξεπροβοδίσω.


25/7/20

Αγαπημένο μου παιδί





Αγαπημένο μου παιδί, δεν έχω νέα να σου πω. Εδώ τα ίδια, όπως πάντα, πόλεμοι, φτώχεια, αδικίες , αρρώστιες, βία και θάνατος.

Εγώ καλά είμαι πάντως, γερνώ σιγά- σιγά και είμαι μόνη, αλλά, αγαπημένο μου παιδί, δεν με πειράζει. Αρκεί που εσύ είσαι εκεί πέρα ευτυχισμένο, προστατευμένο από το κακό και ήσυχο.

Αγαπημένο μου παιδί, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι κάθε φορά που σκέφτομαι πως δεν σε γέννησα.

23/7/20

Ο Στέλιος, ο σερβιτόρος





Ο Στέλιος, ο σερβιτόρος, είναι μελαχρινός, λεπτός, κι έχει εκείνη την ερεθιστική αμάθεια, εκείνη την ερεθιστική απουσία μόρφωσης που αυτή  αγαπά στους νεαρούς.

Ο Στέλιος καπνίζει κι αυτή τον ακτινογραφεί κάτω από τα ρούχα του, διακρίνει ένα γεροδεμένο, σφιχτό σώμα και προβλέπει ποιες θα είναι οι ερωτικές του κινήσεις. Τρυφερές στην αρχή, μπορεί δισταχτικές, βίαιες κατόπιν, περίπου κινηματογραφικές. Καλός επιβήτορας, φτιαγμένος για τις ηδονές. Είναι διαχυμένη η τεστοστερόνη στο σχήμα του προσώπου και στα χέρια του.

Πάλι εδώ θα έχουμε τη γνωστή επανάληψη, σκέφτεται αυτή. Μια, ας πούμε, ανανέωση  του συμβολαίου με το Αρσενικό, κάποιες ώρες μέθης, έπειτα η γνωστή ανία. Μια από τα ίδια τελικά.

Δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει.