Κριτική της κ. Π. Πετράκου στην "Κλεψύδρα" για την "Προγονική Εντολή"

Η κ. Πηνελόπη Πετράκου είχε την καλωσύνη να δημοσιεύσει την κριτική της για τη νουβέλα μου «Η Προγονική Εντολή», εκδ. Γαβριηλίδη, στο έντυπο λογοτεχνικό περιοδικό «Κλεψύδρα», τεύχος Μαΐου. Την ευχαριστώ πολύ και παραθέτω εδώ ένα απόσπασμα:

«…Στο σημείο αυτό πρέπει να πω πως το βιβλίο είναι κι ένα σχόλιο πάνω στην αυτογνωσία και στην αυτάρκεια, που άπαξ και κατακτηθούν (στον βαθμό που είναι εφικτό) βάζουν τρικλοποδιά στην κοινωνική προκατάληψη, αυτόν τον αδίστακτο δυνάστη, πρώτα απ’ όλα των ευαίσθητων ανθρώπων. Όσοι καταφέρνουν να προβληματιστούν με την ατομική τους συμπεριφορά κρίνουν τους άλλους όχι τόσο από τα φαινόμενα μα κυρίως βάσει ενστίκτου, κάνοντας ό,τι μπορούν για να μην γίνουν φορτικοί ή άδικοι.

Η Βασιλάκου μάς δίνει ένα ισχυρό έναυσμα να σκεφτούμε τη θέση μας στον κόσμο με μια ατμοσφαιρική νουβέλα, με στοιχεία μαύρης κωμωδίας και στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, που διαβάζεται μονομιάς με αμείωτο ενδιαφέρον».                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Μαζικοί και κατά συρροήν δολοφόνοι: είναι ψυχικά υγιείς;

Προ καιρού σε μια ανάρτησή μου χαρακτήριζα ψυχοπαθείς όσους επιτίθενται και σκοτώνουν μαζικά ανθρώπους που δεν γνωρίζουν και που τους θεωρούν εχθρούς τους λόγω διαφορετικής θρησκείας, ιδεολογίας ή φυλετικής προέλευσης. Στη διατύπωσή μου υπήρξα σαφής: όλοι αυτοί οι πειραγμένοι άνθρωποι δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε δεξιοί. Είναι προβληματικοί και χρειάζονται ψυχιατρική περίθαλψη.

Μολονότι οι περισσότεροι φάνηκαν να συμφωνούν με την άποψή μου, υπήρξαν και άλλοι που διαφώνησαν. Καλώς, αυτά συμβαίνουν στον ελεύθερο κόσμο που ζούμε, μπορεί ο καθένας να έχει τη γνώμη του. Αυτό που με ξένισε όμως ήταν ότι και αρκετοί άλλοι, άγνωστοι σε μένα, έκαναν σχετικές αναρτήσεις υποστηρίζοντας ότι αυτοί οι μαζικοί δολοφόνοι χαίρουν άκρας ψυχικής υγείας.

"Λέξεις"

Το αιώνιο, 

το αθάνατο, 

το άναρχο, 

το ατελεύτητο, 

το άχρονο, 

το άχωρο, 

το ακίνητο.

Όλα αυτά είναι λέξεις χωρίς αντίκρισμα.

Τις φτιάξαμε έτσι, 

από αντίδραση κι από θυμό.

"Γαλάζιο ενστερνίστηκα", της Νέλλας Συναδινού

  

Τα ποιήματα και τα πεζοτράγουδα της Νέλλας Συναδινού είναι ιδιαίτερα, ξεφεύγουν από τα κοινότοπα καλούπια της σύγχρονης ποίησης που συχνά δεν μας επιτρέπει καν να αναγνωρίσουμε τον δημιουργό της. Δεν ξέρω γιατί σκέφτηκα τον Κάλβο που η ποίησή του διέφερε των άλλων και υπήρξε μέγας ποιητής.