Η φύση είναι ο ιερέας του διαβόλου (Δαρβίνος)

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι είπε κάτι τέτοιο ο Δαρβίνος, το άκουσα στην τηλεόραση σε ένα ντοκιμαντέρ, αλλά βλέποντας όσα τρομερά συμβαίνουν στη φύση κρίνω ότι μάλλον το είπε.

Για μας τους απλούς ανθρώπους φύση είναι τα ωραία τοπία, θάλασσες, βουνά, ποτάμια, δάση. Αλλά μέσα εκεί στα ωραία τοπία ζουν πλάσματα που αγωνίζονται για την επιβίωση τρώγοντας το ένα το άλλο. Μοχθηροί μηχανισμοί επιβάλλουν το γνωστό «ο θάνατός σου η ζωή μου» σε άπειρες παραλλαγές. Όσοι παρακολουθούν τέτοια ντοκιμαντέρ ή διαβάζουν τα ανάλογα βιβλία, καταλαβαίνουν τι εννοώ.

Οι μουσουλμανικές χώρες υποδοχής προσφύγων

Η πλημμυρίδα των προσφύγων και παράνομων μεταναστών που έχει κατακλύσει τα μέρη μας ξέρουμε πολύ καλά πως δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα.

Ήδη η ΕΕ δείχνει διακριτικά τη δυσφορία της και προσπαθεί να πάρει μέτρα για να περιορίσει τις εισροές στα εδάφη της, χωρίς παράλληλα να απεμπολήσει τις ανθρωπιστικές ιδέες της. Δύσκολη ισορροπία που δεν ξέρουμε αν και πόσο θα κρατήσει, καθώς τα ακροδεξιά κόμματα στις ευρωπαϊκές χώρες αυξάνουν σιγά σιγά τη δύναμή τους.

"Μια μέρα με ωραία ρούχα"

Είπε να κάνει σήμερα

κάτι διαφορετικό,

να φτιάξει μια καινούργια μέρα,

αλλιώτικη,

ας πούμε κάπως αισιόδοξη,

να βγει απ’ το πελώριο Τίποτα

με μια ακραία πράξη,

επαναστατική.

Λούστηκε,

φτιάχτηκε,

φόρεσε τα καλά του

και κάθισε στον καναπέ

ελπίζοντας πως έτσι

θα προκαλούσε γεγονότα.

Κάθισε πολλές ώρες

κοιτάζοντας απ’ το παράθυρο τον κόσμο.

Όταν βράδιασε,

έβγαλε τα ωραία ρούχα του

και φόρεσε τα καθημερινά.

Ήταν μια μέρα σαν τις άλλες τελικά,

μια μέρα με ωραία ρούχα

μες στο πελώριο Τίποτα.

Την κράτησε στη μνήμη του

για άλλες εποχές,

πιο εύθετες.

Οι δύο Αμερικές

Δεν ξέρω πόσους μπορεί να ενδιαφέρει η σύσταση του πληθυσμού των ΗΠΑ και οι φυλές που τον απαρτίζουν. Eμένα πάντως μου κίνησε το ενδιαφέρον να το ψάξω, καθώς εδώ και καιρό παρακολουθώ στη δορυφορική τηλεόραση πλήθος αμερικάνικων ντοκιμαντέρ και άλλων προγραμμάτων, όπου σπανίως βλέπω να εμφανίζονται μη λευκοί Αμερικανοί. Αυτό, σε αντίθεση με τις κινηματογραφικές ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, όπου οι Αφροαμερικανοί κυρίως αλλά και οι Ισπανόφωνοι και οι Ασιάτες δευτερευόντως είναι σχεδόν πάντα παρόντες και συχνά πρωταγωνιστές, με έκανε να αναρωτηθώ, κατά πόσο έχουμε σαφή εικόνα της πολυφυλετικής σύνθεσης του αμερικανικού έθνους.