Επειδή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Επειδή είθισται. Επειδή είναι ωραίο να κοιτάμε προς τα πίσω πότε πότε. Επειδή ο άνθρωπος είναι πάντα ο ίδιος.
1843
28/12/17
"Μόνος στις γιορτές"
Ένας
άνθρωπος μόνος στις γιορτές
ένας
κατάμονος άνθρωπος
τι
θέαμα λυπητερό
για
μας που έχουμε οικογένεια
φίλους
και συγγενείς
τι
θλιβερό
τι
μελαγχολικό
πόσο
πολύ
μας
συγκινεί
η
μοναξιά του
τώρα
ειδικά
που
βαρυστομαχιάσαμε
απ’
το παχύ μας δείπνο.
Και
εν τω μεταξύ αυτός
περνά
ευχάριστα τις ώρες του
με
τις αγαπημένες του συνήθειες
ούτε
που έχει καταλάβει
ότι
έγινε αντικείμενο
λύπης
κοινωνικής
θανάσιμα
βαριέται
και απορρίπτει
τις προσκλήσεις.
21/12/17
Συνταγή ευτυχίας
Είστε δυστυχισμένος; Είστε άτυχος; Γκαντέμης μήπως; Ξυπνάτε κάθε πρωί και σκέφτεστε ότι δεν πάει
άλλο αυτή η κατάσταση; Είστε απαισιόδοξος; Κάνετε άσχημες σκέψεις; Νιώθετε
παραπεταμένος; Κοιτάζεστε στον καθρέφτη και μισείτε αυτό που βλέπετε;
Μην ανησυχείτε. Οι μισοί τουλάχιστον συνάνθρωποί μας κάνουν
παρόμοιες σκέψεις σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Οι άλλοι μισοί κάνουν αυτές
τις σκέψεις σε όλη τη ζωή τους. Θα μου πείτε, πού είναι όλοι αυτοί κρυμμένοι
και δεν τους βλέπετε. Είναι κρυμμένοι εκεί που είστε κρυμμένος κι εσείς: στη
δημόσια θέα.
16/12/17
Δύο συν δύο πλην δύο
Προχθές που ο Άρης και η
Στεφανία ξάπλωσαν στο συζυγικό κρεβάτι τους κι έκαναν έρωτα, δύο επί πλέον άτομα πήραν μέρος στην τελετή. Ο
Άρης κάλεσε μια Βούλα, υπάλληλο σ’ ένα γνωστό του δικηγορικό γραφείο και η Στεφανία
ένα μηχανόβιο νεαρό γείτονα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
