Ελεύθεροι και δυστυχισμένοι

Λαοί ευτυχισμένοι δεν υπάρχουν, για τον απλό λόγο ότι δεν υπάρχει ευτυχία, μια μόνιμη δηλαδή κατάσταση γαλήνης, ευχαρίστησης, χαράς, ικανοποίησης, κατά την οποία όλες οι επιθυμίες μας έχουν εκπληρωθεί και δεν ζητάμε τίποτε άλλο ποτέ πια.

Αυτά συμβαίνουν μόνο στον παράδεισο.

"Εσείς που τώρα..."

Εσείς που τώρα

σε μιαν άλλη διάσταση υπάρχετε

δεν βαρεθήκατε άραγε

την αδιατάραχτη γαλήνη σας

δεν νοσταλγείτε λίγο

τον πόνο των πραγμάτων

τα δάκρυα

για ό,τι ανέφικτα ποθήσατε;

Δύσκολο είναι να ανεχτούμε

την απάθειά σας

εμείς

που κάθε μέρα  εδώ

κάτω απ' το φως του ήλιου

χίμαιρες κυνηγούμε 

και ευτυχίες άπιαστες.

Οι καλοί τζιχαντιστές πάνε στον Παράδεισο

Νομίζω όλοι πια το έχουμε καταλάβει πως δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα με την ισλαμιστική τρομοκρατία.

Τελικά τι είναι αυτοί οι ισλαμιστές τρομοκράτες; Είναι κακοί άνθρωποι ή είναι παράφρονες; Τι τους ωθεί σ’ αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις που μας προκαλούν τη φρίκη;

Ποιητής

Πρέπει οπωσδήποτε

να ολοκληρώσει

την αποστολή του,

αλλιώς

κανένα νόημα δεν έχει

ετούτη η ζωή,

κανένα νόημα

η φιλία, ο έρωτας,

κανένα νόημα

οι άπειρες αναπνοές του,

οι καθρέφτες

που τον δείχνουν

κάθε μέρα να γερνά,

οι ηδονικές κραυγές

της εκσπερμάτωσής του,

τα όνειρα που έρχονται

στον ύπνο του,

ο κόσμος τούτος ο ατέλειωτος

κανένα νόημα δεν έχει,

αν δεν ολοκληρώσει το έργο του,

αυτό για το οποίο κλήθηκε,

για χάρη του οποίου

του δωρήθηκε το δώρο της ζωής,

το φως του ήλιου

και η αστραφτερή ομορφιά

πολλών πραγμάτων,

συμμετρικών προσώπων και σωμάτων,

φωνών,

βλεμμάτων,

σπάνιων ερώτων

και διάχυτων επιθυμιών.

Πρέπει οπωσδήποτε

να ολοκληρώσει

τα φανταστικά του σχήματα

που αιωρούνται ημιτελή εντός του,

να ξεχρεώσει την παλιά οφειλή του,

γιατί τι άλλο είναι 

εκτός από μια μηχανή

που τέλεια δουλεύει και παράγει,

μια μηχανή

που αυτός ανέλαβε την εποπτεία της

και πρέπει,

πριν να σπάσουν οι ιμάντες,

πριν οι βίδες ξελασκάρουν,

πριν οι ροδέλες του ξεδοντιαστούν,

να παραδώσει το προϊόν του

κι ύστερα

να περάσει στο αιώνιο σκότος.

Μα όμως έχει χρέος προηγουμένως

να δώσει στους ανθρώπους

αυτό

που μέσα του κοχλάζει

και γυρεύει σχήμα.