«Είναι
μεσάνυχτααα
κι
όλη η φύσις ησυχάζειειειει,
μόνο
κάποιος που σπαράααζει
δεν
κοιμάται, ξεενυχτάαα!»
τραγούδαγε
η μαμά, όταν την έπιανε ο οίστρος, κι εγώ την άκουγα και σκεφτόμουν, αυτά είναι
παλιά τραγούδια, δεν έχουν πολύ ενδιαφέρον, τώρα το ραδιόφωνο λέει άλλα
τραγούδια, πιο ωραία. Αν και μερικές φορές τα λόγια τους ήταν λίγο παράξενα, όπως
παραδείγματος χάριν εκείνο το τραγούδι που έλεγε για την Τροία:



