Καίτη Βασιλάκου

  Κανονικά πρέπει να είμαι όλο χαρά, διότι επιτέλους κάτι συμβαίνει στη ζωή μου.   Τίποτε συγκλονιστικό δεν φύλαγαν για μένα τ...

        Φτωχαδάκι δεν είμαι, πλούσια δεν είμαι. Σαν φτωχαδάκι (περίπου) κυκλοφορώ στη γειτονιά, χρόνια τώρα με το ίδιο μπουφάν, ...

    Περπατά με δυσκολία. Τα πόδια της δεν αντέχουν πια το βάρος της. Πονάνε.  Περπατά κάπως σκυφτή, σαν να τη διευκολύνει μια ιδέα αυτ...

Εκείνοι που ποτέ δεν θα υπάρξουν στέκονται σαν σκιές σε τόπους, όπου δεν φυσά ο αέρας, σε τόπους χωρίς φως, είναι ακίνητοι χωρίς αισ...